De wereld ontdekt DRMMA

De afgelopen weken is er veel gebeurd.
Meer dan ik van tevoren had bedacht en eerlijk gezegd ook meer dan ik had verwacht.

Na de voorstelling van 11 maart en alles rondom het boek, beginnen er ineens allerlei deuren open te gaan. Gesprekken, interviews, uitnodigingen… en dat brengt me op plekken die allemaal weer een stukje van mijn verhaal raken.

Het begint nu echt te leven

Wat ik vooral merk, is dat het verhaal niet alleen van mij blijft.
Het wordt opgepakt, gedeeld en doorverteld.
En dat zie je nu ook terug in alles wat er de afgelopen tijd is verschenen.

Zo verscheen er een uitgebreid interview in Het Parool, waarin we letterlijk door Amsterdam liepen langs plekken die een rol hebben gespeeld in mijn leven.

Ook sprak ik met NPO Radio 1 over hoe snel je financieel in de problemen kunt komen, en waarom ik vrouwen wil waarschuwen.

Daarnaast wordt mijn verhaal op meerdere plekken opgepakt. Zo verscheen er een artikel in onder andere De Telegraaf, dat vervolgens werd overgenomen door het Haarlems Dagblad en NH Dagblad.

Ook online krijgt het verhaal een eigen leven. Op social media zoals LinkedIn en Instagram zie ik steeds vaker fragmenten, reacties en berichten voorbij komen die weer hun eigen weg vinden. Hierin worden bijvoorbeeld de geldlessen uit mijn verhaal gedeeld en besproken.

Dat vind ik bijzonder om te zien.

Niet omdat mijn verhaal zo uniek is, maar juist omdat het dat níet is.
Omdat zoveel mensen zich erin herkennen.

En dat is precies waarom ik het ooit ben gaan opschrijven.

Er gebeurt iets…

De publiciteit die nu op gang komt, is eerlijk gezegd overweldigend. Op een goede manier.
Zo was er recent nog een interview met NH Radio en verschijnt er binnenkort een interview in InFinance.

De komende tijd volgen er nog meer publicaties, onder andere in:
– Libelle
– Zin
– Plus
– Nouveau

En er is meer in ontwikkeling.

Zo is er interesse vanuit Margriet en heb ik binnenkort een afspraak met BNNVARA, die werken aan een documentaireserie rondom nalatenschap en kijken of mijn verhaal daarin past.

Wat het precies gaat worden, weet ik nog niet.
Maar dat er iets in beweging is, dat voel ik aan alles.

Wordt vervolgd

De komende tijd komt er nog meer aan.
Nieuwe interviews, publicaties en andere dingen die zich gaandeweg aandienen.

Ook ben ik bezig met het plannen van een tweede voorstelling. Daarover snel meer.

Ik deel alles hier op de website en via mijn socials, zodra het verschijnt.

Tot slot

Zie je ergens iets voorbij komen; een interview, artikel of fragment, laat het me vooral weten.
Ik vind het oprecht zo ontzettend leuk om te zien waar het verhaal allemaal terechtkomt en hoe het zich verder verspreidt.

Veel liefs,
Marianne

Het is gebeurd.

Op 11 maart stond ik voor het eerst op het podium met DRMMA. Ik had er lang naar toegewerkt, maar toen het moment er eindelijk was, voelde het toch anders dan ik had verwacht. Groter. Echter. En eerlijk gezegd ook gewoon een beetje spannend.
Het verhaal dat ik in mijn boek 'Dat regelt mijn man altijd' heb opgeschreven; over hoe mijn leven plotseling kantelde, over geld, afhankelijkheid en opnieuw beginnen, stond nu ineens live voor een zaal vol mensen. Mensen die luisterden, herkenden, lachten en soms even stil werden.

Dat doet iets met je.

 

De aanloop

De weken voor 11 maart waren intensief. Een voorstelling maken over je eigen leven is iets anders dan erover schrijven. Bij een boek zit er altijd nog afstand tussen jou en de lezer. Op het podium niet. Daar sta je. In het licht. Met je verhaal. En je weet pas op het moment zelf hoe het landt.
Ik had de tekst vaak genoeg geoefend om hem te kennen. Maar oefenen is niet hetzelfde als doen. In de dagen voor de show merkte ik dat ik steeds opnieuw afwoog: is dit het goede moment? Is dit verhaal klaar om gedeeld te worden? Ben ík klaar?
Het antwoord, zo bleek, was ja.

 

Op het podium

Toen ik daar stond, de zaal in keek en de eerste woorden zei, viel er iets weg. De spanning, de twijfel, de voorbereiding. Wat overbleef was het verhaal zelf. En de mensen die er zaten om het te horen.
DRMMA gaat over een leven dat er van de buitenkant goed uitzag. Een carrière, een gezin, een man die de financiën regelde. En dan, op je 56e, word je zonder waarschuwing een berooide weduwe. Huis verkopen. Opnieuw beginnen. En langzaam ontdekken hoe het eigenlijk zit met geld, afhankelijkheid en de stille afspraken die je in een relatie maakt zonder dat je het doorhebt.
Het is een persoonlijk verhaal. Maar wat me die avond opviel, en wat me eigenlijk ook al opviel bij de reacties op het boek, is hoe weinig persoonlijk het tegelijkertijd is. Hoeveel vrouwen dit herkennen. Hoeveel mensen in de zaal zaten te knikken, of even wegkeken omdat het te dichtbij kwam.
Dat is precies waarom ik dit doe.

Na afloop

Na de voorstelling kwamen mensen naar me toe. Met een compliment, maar ook met hun eigen verhaal. Met herkenning. Dat zijn de momenten waarom je op een podium gaat staan.
Niet om aandacht. Maar omdat een verhaal soms iets los kan maken bij iemand anders dat al lang zat te wachten om losgemaakt te worden.

De aandacht die volgde

Nog voordat de inkt droog was, begon de telefoon te rinkelen.
Ik heb inmiddels interviews opgenomen met de Telegraaf, het Haarlems Dagblad, NH Dagblad, Radio 1 en Radio NH. Ook sprak ik met een journaliste van het Parool tijdens een wandeling door Amsterdam, door buurten waar ik heb gewoond, langs plekken die een rol speelden in mijn verhaal. Een gesprek dat voelde als een gesprek, niet als een interview.
Komende week volgen er nog meer: onder andere met Libelle, Zin, Plus en Nouveau. Zodra ze gepubliceerd zijn, deel ik ze op mijn social media en in mijn nieuwsbrief.
Ik had gehoopt op aandacht. Maar dit? Dit had ik niet verwacht. En ik ben er stil van, op een goede manier.

Was jij erbij op 11 maart en/of wil je op de hoogte blijven van publicaties, een tweede show en alles wat er verder gebeurt?

Meld je hier aan voor de nieuwsbrief!

Liefs, Marianne

Marianne (59) raakte na overlijden man hun huis kwijt: 'Onze financiële situatie bleek enorm slecht te zijn'

Door Emma van Egmond Gepubliceerd op: 10/04/2024 in Jan Magazine

 

De in Amsterdam geboren en getogen Marianne (59) raakte in 2020 niet alleen haar man, maar ook haar huis en "onbezorgde" leven kwijt. Na zijn overlijden ontdekte ze namelijk dat haar man financieel in zwaar weer zat. Met als gevolg dat zij en hun drie kinderen hun huis moesten verkopen. 'Er ontstond blinde paniek. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? En waarom wist ik dit niet?,' vertelt Marianne aan JAN.

 

Ambulance en openhartoperatie

'Op een avond in augustus 2020 vond ik dat mijn man zich gek gedroeg. Hij sprak raar en had een gekke mimiek en coördinatie. Hij dronk geregeld een borreltje te veel, maar gaf aan dat hij niet gedronken had. Ik vertrouwde het niet, en dacht aan een tia, waarna het ziekenhuis een ambulance langs stuurde. In het ziekenhuis bleek dat hij wel alcohol op had – maar ontdekten ze tegelijkertijd dat hij maar 26 procent hartcapaciteit had én veel vocht vasthield.

Het was volgens het zorgpersoneel wonderbaarlijk dat hij nog functioneerde. Mijn man werd opgenomen om te stabiliseren en moest een openhartoperatie ondergaan. Deze zou vier uur duren, maar heeft uiteindelijk zo'n acht uur geduurd. Toen wist ik al: dit zit niet goed. En dat klopte. Na de operatie raakte hij in een coma en na zo'n zestien uur moesten wij het hartverscheurende besluit nemen de knop om te draaien. Zijn lichaam functioneerde niet meer.'

Aneurysma

'Mijn man was dominant, een force of nature, en zette alles naar zijn hand. Ik had nooit verwacht dat hij dood zou gaan tijdens de operatie. Wel voelde ik al heel lang aan dat hij niet gezond was. Mijn man was veel te dik en dronk te veel. Ik verzocht hem om naar de huisarts te gaan – die hem, zo zei hij zelf, vertelde dat er niets aan de hand was. Achteraf bleek dat hij nooit naar de huisarts was geweest. Ik denk dat hij heel goed aanvoelde dat er iets aan de hand was, maar het simpelweg niet wilde weten. Later is mij verteld dat als mijn man op die dag niet in het ziekenhuis terecht was gekomen, hij hoe dan ook binnen drie maanden was overleden aan een aneurysma.'

 

Blinde paniek

'De periode na zijn dood was rampzalig. Onze tweelingzonen waren zeventien, onze dochter was zestien. De eerste week leefden we in een roes: we waren enkel bezig met het regelen van zijn uitvaart. Daarna verdiepte ik me in onze financiële situatie. We hadden geen gemeenschappelijke rekeningen, ik kon niet bij het geld en ik wist niet hoe dingen in elkaar staken. Mijn man regelde alles op dat vlak.

Er ontstond blinde paniek, want onze financiële situatie bleek enorm slecht. Toen de kinderen kwamen, was ik gestopt met werken. Mijn man was private invester, en het bedrijf waar hij veel in had geïnvesteerd, ging failliet. Hij wilde een doorstart maken, en heeft om dat te kunnen financieren een extra hypotheek op ons huis genomen. Dat is fout gegaan – met een enorme neerwaartse spiraal en allerlei leningen als gevolg. Lang verhaal kort: ons huis was voor 80 procent beleend en er was geen inkomen meer.'

Zwart gat

'Zodoende was ik mijn man – en de vader van mijn kinderen – kwijt, en moest ik ons huis verkopen. Van een aardig luxe leventje vroeg ik me plots af hoe ik oud kon worden zonder dat ik mijn hand moest ophouden. Ik was boos op hem: hoe heeft hij het zo ver laten komen? Tegelijkertijd voelde ik veel medelijden. Wat zal hij veel stress hebben gehad. Maar vooral was ik ook teleurgesteld in mezelf. De situatie was, buiten al het verdriet om, confronterend: waarom ben ik zo afhankelijk geworden van mijn partner?

We hebben ons huis verkocht en vonden – na lange tijd – een huurflat. Met maar een klein beetje geld op de bank, en geen baan, was het vinden van een woning een moeizame zoektocht. Dit bracht veel stress met zich mee en eenmaal verhuisd ben ik ingestort. Ik voelde me depressief en belandde in een zwart gat.'

Afhandeling erfenis

'Vanwege de ingewikkelde leenconstructies en het sterk verouderde testament, is de afhandeling van de erfenis slechts een paar maanden geleden afgerond. In eerste instantie wist zelfs de notaris niet wat hij ermee aan moest. Gedurende deze periode kwam ook nog de een na de andere aanmaning binnen in de mailbox. Ik baalde dat ik niet wist hoe onze financiën in elkaar zaten. Waarom hadden we niet jaarlijks een gesprek met een notaris of accountant, zodat ik enigszins op de hoogte was? Waarom was er geen lijst van hoe we de dingen geregeld hadden?'

 

Widow Talk

'Ondertussen was ik daarom, samen met vriendin en mede-weduwe Astrid, het platform Widows and Widowers begonnen. In de podcast Widow Talk praat ik met experts en lotgenoten over allerlei onderwerpen, waaronder het regelwerk waar je na een overlijden mee te maken krijgt. Mijn advies? Er ontstaan altijd rolverdelingen binnen een relatie, maar zorg ervoor dat je weet hoe de zaken financieel en organisatorisch zijn geregeld.

Welke verzekeringen hebben jullie? Hoe is de belasting geregeld? Wie is jullie notaris of boekhouder? Regel en bespreek dit soort zaken uiteraard idealiter van te voren – door bijvoorbeeld een levenstestament te maken en mapjes bij te houden. En pas je testament regelmatig aan. Zo was het testament van mijn man zeventien jaar oud en paste dit totaal niet meer bij de werkelijke situatie.'

 

Eigen plek

'Na een langdurig diep dal ging op een gegeven moment de zon weer voorzichtig schijnen. Ik heb inmiddels een klein huis kunnen kopen: het creëren van mijn eigen plek gaf tussen het rouwen door rust en verlichting. Ook startte ik een traject bij een lifecoach en ben ik een eigen bedrijf gestart, genaamd Spraakmakend Marianne. Ondanks dat ik soms nog angstig ben, voornamelijk op financieel vlak, heb ik geleerd te leven in vertrouwen. Op dit moment kan ik voor mezelf inzien dat ik er sterker uit ben gekomen.

Dit zie ik echter niet zo voor mijn kinderen, wat het heel dubbel maakt. Bij hen zie ik alleen maar dat ze hun vader zijn kwijtgeraakt. Onlangs zijn onze zoons 21 jaar geworden, en op zo'n moment komt de realiteit keihard binnen. Ik ben een week van de rel geweest. Dit soort speciale dagen kunnen ze nooit meer met hun vader delen. Mijn verdriet is dus niet zo zeer meer op mezelf, maar op mijn kinderen gericht. Af en toe word je getriggerd, en gaat het korstje er weer vanaf. Waarna het weer een beetje wegzakt.'

 

Praktische zaken na een overlijden

Heb je een dierbare verloren? Dan zijn er – helaas – zaken die geregeld moeten worden. Van financiën tot het stopzetten van abonnementen. We hebben de belangrijkste dingen vast voor je op een rij gezet. Zo tippen we de checklist voor nabestaanden van de Belastingdienst en leggen we uit wat er gebeurt met een koop- of huurwoning.

 

Over verlies, veerkracht en jezelf opnieuw uitvinden

Ik stelde vijf vragen aan Marianne Heemskerk, een vrouw die ik bewonder en zie als een krachtige persoonlijkheid. We leerden elkaar kennen via een gemeenschappelijke vriendin en hadden meteen een klik. Hoewel we elkaar niet vaak in het dagelijks leven zien, blijven we elkaar wel online volgen. Tijdens mijn dameslunch raakten we aan de praat, en vanaf het moment dat ze begon te vertellen, was ik geboeid. Terwijl ze sprak, kwamen er spontaan vijf vragen in me op en dit is wat zij met mij deelde.

Marianne, jouw verhaal is enorm krachtig en inspirerend. Kun je ons meenemen naar het moment waarop je besloot dat het tijd was om jouw eigen pad te bewandelen?

In september 2020 overleed mijn man Philip onverwacht na een zware openhartoperatie. Ik bleef achter met onze twee zoons van 17 en een dochter van 16. Het was een periode vol verdriet en enorme stress. We namen afscheid in echte Philip/Marianne-stijl: een paarse kist met oranje handvatten en een begrafenisauto beschilderd à la Herman Brood. Maar daarna kwamen de schokkende waarheden aan het licht.

Onze financiële situatie bleek totaal anders te zijn dan hoe we leefden. Ik moest direct actie ondernemen: ons huis verkopen, schulden aflossen, een huurwoning vinden en weer inkomen genereren. Philip had me rond mijn 40e overgehaald te stoppen met werken, zodat ik voor de kinderen kon zorgen terwijl hij vanuit huis werkte. Hoewel ik een commissarissenopleiding bij Nijenrode had gevolgd en veel vrijwilligerswerk deed, bracht ik financieel niets in. Dat besef was een harde klap: waar was die sterke, onafhankelijke vrouw gebleven die ik ooit was?

Naast verdriet voelde ik ook boosheid. Waarom had hij mij en de kinderen in deze situatie achtergelaten? Waarom was hij niet eerder eerlijk geweest over onze financiën?

Van paniek naar mogelijkheden

De eerste periode was er één van blinde paniek. Hoe zag mijn toekomst eruit? Zou ik dakloos worden? Er waren momenten dat ik wenste dat ik degene was geweest die was overleden, zodat hij de problemen had kunnen oplossen. Maar toen realiseerde ik me: zijn dood gaf mij de kans om het roer om te gooien.

Het duurde even voordat dat besef echt tot me doordrong. Samen met een bevriende weduwe begon ik het platform Widows & Widowers. Dit gaf me een gevoel van controle en verantwoordelijkheid. Het was moeilijk zonder mijn sparringpartner, maar het bood me ook een zelfstandigheid die ik lang had gemist.

Toch was het een emotionele achtbaan. Soms voelde ik paniek over hoe mijn toekomst eruit zou zien, dan weer voelde ik kracht omdat ik zelf aan zet was. Dit platform was mijn therapie, mijn manier om de rouw op afstand te houden.

De rouw onder ogen zien

De echte rouw kwam pas toen we ons huis hadden verkocht en ik met de kinderen en onze dieren in een huurflat woonde. Ik raakte bijna depressief, maar ik wist dat ik iets moest doen om niet in een donker gat te vallen. Na een paar maanden hervatte ik mijn werk aan Widows & Widowers. Ik voelde dat dit de manier was om weer vooruit te kijken, om opnieuw betekenis te vinden in mijn leven.

Een nieuwe weg inslaan

Die eerste stappen zetten na zo’n zware periode was allesbehalve makkelijk. Maar ze waren nodig. Het starten van Widows & Widowers gaf me de kracht om niet alleen anderen te helpen, maar ook mezelf opnieuw uit te vinden. Wat begon als paniek, werd uiteindelijk een kans om mijn leven opnieuw vorm te geven.

Je hebt met 'Widows & Widowers' een prachtig initiatief opgezet. Wat betekent deze gemeenschap voor jou, en hoe heeft het jou geholpen tijdens het rouwproces?

Samen met een bevriende weduwe startte ik Widows & Widowers. Het idee ontstond uit onze eigen ervaringen. Na het verlies van onze partners merkten we hoe moeilijk het was om met vrienden te praten. Goedbedoelde opmerkingen misten vaak de essentie, en sociale activiteiten voelden ineens anders. We voelden ons vaak buitengesloten en ontdekten dat echte gesprekken alleen mogelijk waren met lotgenoten, mensen die hetzelfde doormaken.

Hoewel er Facebookgroepen bestonden, bleef de focus daar vaak hangen in de pijn en het verdriet. Wij wilden meer: een plek waar praktische hulp werd geboden en waar lotgenoten elkaar konden ondersteunen. En als wij het al zo moeilijk vonden, hoeveel anderen zouden dan niet tegen dezelfde problemen aanlopen?

Zo ontstond Widows & Widowers, een platform dat troost en comfort biedt. Het lidmaatschap is laagdrempelig en biedt toegang tot:

• Sociale activiteiten om weer verbinding te voelen.
• Workshops en kennisoverdracht om praktische vaardigheden op te doen.
• Creatieve sessies om emoties te uiten en nieuwe energie te vinden.
• Een online platform voor contact tussen lotgenoten.
• Een shop waarin experts en bedrijven hun diensten specifiek voor weduwen en weduwnaars aanbieden.

Het platform is uniek in zijn opzet. Het helpt niet alleen om praktische oplossingen te vinden, maar ook om nieuwe sociale contacten te leggen. Het doel is om weduwen en weduwnaars te laten zien dat ze er niet alleen voor staan en dat er meer mogelijkheden zijn dan ze misschien denken.

Door dit initiatief hopen we anderen te ondersteunen op hun weg naar herstel, zodat niemand het gevoel heeft alleen te zijn in deze moeilijke periode.

Na een tijd besloot je je horizon te verbreden. Hoe was het om opnieuw jezelf te ontdekken door cursussen, je stemwerk, en al die nieuwe rollen?

Na verloop van tijd besloot ik mijn horizon te verbreden. Ik ontdekte dat het maken van de podcast Widow Talk mijn grootste passie was. Tijdens deze gesprekken voelde ik de kracht van wederzijdse verbinding en het delen van inzichten. Ik wist dat ik goed kon spreken, maar ik leerde ook dat mijn luistervaardigheid en intuïtieve vragen unieke gesprekken opleverden.

Ik wilde echter meer dan alleen bekendstaan als "weduwe". Daarom volgde ik een opleiding tot trouwambtenaar. De subtiele, maar krachtige overgang tussen "rouwen" en "trouwen" inspireerde me enorm. Dit voelde als een prachtige nieuwe richting. Vervolgens besefte ik dat ook het werk als uitvaartspreker mij enorm zou aanspreken: mensen helpen om op een persoonlijke en bijzondere manier afscheid te nemen van hun dierbaren.

Toen ik werd gevraagd te spreken op een symposium over verlies, rouw en veerkracht, voelde ik een nieuwe passie opbloeien. Ik realiseerde me dat ik niet alleen op het podium thuishoor als zangeres, maar ook als spreker.

Dit alles leidde tot de oprichting van Spraakmakend Marianne. Op het podium voel ik me helemaal in mijn element. Verhalen vertellen – mijn eigen verhaal en dat van anderen – brengt een unieke verbinding tot stand. Of het nu gaat om humor, een serieuze noot of een moment van reflectie, mijn doel is altijd om het publiek te raken en samen een bijzondere ervaring te creëren.

Je bent nu een spreker, podcaster, stemacteur, trouwambtenaar, presentator, zangeres, én spreker bij uitvaarten. En je start met een Van Shit naar Hit coaching traject.

Hoe combineer je al deze rollen en wat vind je het mooiste aan elk van deze taken? Is er een moment geweest waarop je dacht: “Dit is waar ik voor gemaakt ben”?

Na het overlijden van mijn man Philip begon mijn reis om mezelf opnieuw te ontdekken. In die periode voelde ik vaak wat ik noem “kriebels op mijn hoofd” – alsof mijn hogere zelf me liet weten dat ik op de juiste weg zat. Het begon met mijn opleiding tot trouwambtenaar, en die kriebels voel ik nog steeds bij alles wat ik doe.

Mijn werk draait om het gesproken woord in de breedste zin. Als spreker, presentator, trouwambtenaar (BABS), uitvaartspreker en podcaster verbind ik mensen en breng ik verhalen tot leven. Ik lees tussen de regels door, stel intuïtieve vragen en deel mijn eigen ervaringen, wat vaak tot bijzondere inzichten en magie leidt.

Daarnaast ben ik gestart met mijn Van Shit naar Hit-programma, dat mensen helpt zichzelf opnieuw uit te vinden na een moeilijke periode. Dit traject richt zich niet alleen op verlies door overlijden, maar ook op uitdagingen zoals baanverlies of fysieke veranderingen. Het programma biedt nieuwe perspectieven en helpt mensen ontdekken wie ze willen zijn.

Mijn missie is om anderen te inspireren en te laten zien dat tegenslag het begin kan zijn van iets nieuws. Coaches noemen me een rolmodel voor veerkracht en het creëren van je eigen werkelijkheid. Zelf zie ik het als een kans om te doen wat goed voelt en anderen op hun weg te begeleiden.

Met een boek in de maak en dromen van een radioshow en tv-talkshow kijk ik met enthousiasme naar de toekomst. Op mijn 60e weet ik zeker: dit is pas het begin van een nieuw hoofdstuk vol mogelijkheden.

Als je terugkijkt, wat zou je andere vrouwen willen meegeven die zichzelf opnieuw willen uitvinden na een ingrijpende levensverandering?

Accepteer waar je nu staat, ook als dat niet is waar je wilt zijn. Moeilijke periodes bieden waardevolle lessen, maar het is belangrijk om daarna weer vooruit te kijken. Rouwen en reflecteren zijn essentieel, maar blijf niet hangen in het verleden. Zoek hulp als je vastloopt, bijvoorbeeld via coaching, om sterker uit die periode te komen.

Met mijn Van Shit naar Hit programma help ik vrouwen bij deze transformatie. Dit traject is ontworpen om je te begeleiden bij het loslaten van angst en het herontdekken van jouw kracht. Angst kan verlammend werken, maar het hoeft je niet klein te houden. Ik zeg altijd: "Pak je angst bij de strot" (of, zoals ik graag lachend zeg, "bij de ballen"). Erken je angst, bedank haar voor de bescherming die ze bood, en laat haar los. Wat je nodig hebt, is vertrouwen en positiviteit.

Van Shit naar Hit draait om jezelf opnieuw uitvinden. Het helpt je ontdekken wat je gelukkig maakt, welke talenten je kunt benutten, en hoe je jouw toekomst vol vertrouwen kunt vormgeven. Angst houdt je klein, maar door haar los te laten, kun je groeien en jouw volledige potentieel benutten.

Geloof in jezelf. Dat is waar het begint én waar het eindigt. Er is zoveel meer mogelijk dan je denkt – het enige wat je hoeft te doen, is de eerste stap zetten. Laat je niet tegenhouden door wat anderen denken, maar volg jouw eigen pad. Met positiviteit en de juiste begeleiding kun je van elke tegenslag een nieuw begin maken.

 ‘Van een luxe leventje ging ik naar een nachtmerrie’

Als in 2020 de man van Marianne Heemskerk (59) onverwacht komt te overlijden, staat haar wereld op z’n kop. Niet alleen door zijn overlijden, maar ook door de financiële warboel die haar man nalaat.

Lees het gehele artikel, klik hier